ശനിയാഴ്ച, മേയ് 07, 2011
ആദ്യ സ്പര്ശം
നിന്റെ ആദ്യ സ്പര്ശം എന്നില് ഉണര്ത്തിയ അനുഭൂതി പറഞ്ഞറിയിക്കാന് വയ്യ. ജീവിതത്തില് ഈ ൨൫ വയസ്സിനുള്ളില് ഞാന് ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ ഒന്ന്. മുന്നേ പോയവര് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും ഞാന് ഇത്രയും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. ജീവിതത്തില് ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു നിന്നോടോപ്പമുള്ള ഓരോ ദിനവും, ഓരോ രാത്രിയും. ഓഫീസില് നിന്നും തിരിച്ചു വരുന്നതുവരെ നീ എന്നെയും കാത്തു ഇരിപ്പാനെന്നെനിക്കരിയം. പലപ്പോഴും ഞാന് മനപ്പൂര്വ്വം വൈകി വരാറുണ്ട്, പക്ഷെ പകലുറങ്ങുന്ന നിനക്ക് രാത്രിയാമങ്ങള് ആരുമറിയാതെ എന്നെ സേവിക്കാന് മാത്രമുള്ളതയിരുന്നല്ലോ. ഞാന് എത്ര അകലാന് ശ്രമിച്ചിട്ടും നീ പിന്നെയും പിന്നെയും എന്നിലെക്കടുക്കുകയായിരുന്നു, എന്റെ ചൂട് നിന്നെ വല്ലാതെ മത്തു പിടിപ്പിച്ചു കാണും. നിന്റെ തലോടല് ഏല്ക്കാത്ത ഒരു കോശം പോലും എന്റെ ശരീരത്തില് ഇല്ല എന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. ഇപ്പൊ നിന്നെ പിരിഞ്ഞിട്ടു ഒരു മാസമായി, നിന്നെ ഓര്ത്ത് ഞാന് പല തവണ ഞെട്ടി എഴുന്നെട്ടിട്ടുനറ്റ് നിശബ്ദമായി ഇവിടെ എവിടെയോ നീ ഒളിച്ചിരിപ്പുന്റെന്നു ഒരു തോന്നല്. പിരിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോള് ഉള്ളത് വേറെ ഒരു അനുഭൂതിയനെന്നു ഇപ്പൊ ഞാന് മനസിലാക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഈ വേര്പിരിയലിന് കാരണം റൂമിലെ കാരണവരായ അച്ചയനയിരുന്നു എന്നോര്ക്കുമ്പോള് എനിക്ക് അച്ചായനെ കൊല്ലേണ്ട ദേഷ്യം ഉണ്ട്.ഇത് കുറച്ചു കൂടി നേരത്തെ ആക്കമായിരുന്നില്ലേ എന്ന് . പക്ഷെ പാവം അച്ചായന് മൂട്ടയുടെ മരുന്നിനു വേണ്ടി കുറെ കഷ്ടപ്പെട്ട് കാണും. ഇനി എന്നാണാവോ നിന്റെ മടങ്ങി വരവ് എനിക്കതാലോചിക്കാന് പോലും വയ്യ.
തിങ്കളാഴ്ച, ജൂലൈ 20, 2009
bhranthan
കണ്ണുകള് ദൂരെ, ഒരു കാതമകലെയാണ്
നാസികയിതേതൊ കൂര്ത്ത മുള്ളുപോല് ഉന്തിനില്ക്കുന്നു
കൈകളില്, വിറയാര്ന്ന ഊന്നുവടി നിലത്തൂന്നി
നാദം നിലയ്ക്കുമീ വീണയില് തന്ത്രിയാകുന്നു.
കാല്കള്തന് കണ്ടത്തി്ന് ചങല വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നു
വേദനകള് മാത്രം മന്ദഹാസത്തില് മുങിയമരുന്നു.
കെട്ടിയിട്ടൊരീ നാലുകെട്ടിന്ടെ മൂലയില്
വേര്പാടിന് മൂളലുകള് മാത്രമായി തേങിയലിയുന്നു.
അഗ്രഹാരത്തിന്ടെ മുറ്റത്ത് വന്നൊരു-
പ്രക്രിതിതന് താളം കേള്ക്കാന് കൊതിക്കുന്നു.
ആവതില്ലെന്നാലുമീ ഹാരം വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നു
പിളരുന്നതോയെന് ഉന്തിയ എല്ലുകള് മാത്രം
പുലരികളില്ല, പുണ്യാഹമില്ല...
പാരിജാതത്തിന് നേര്ത്ത സുഗന്ധമില്ല
സന്ധ്യയുമില്ല, നാമജപങളുമില്ല
സായന്തനത്തിന് സുവര്ണ സൌന്ദര്യമില്ല
അന്ധകാരത്തിന്ടെ നിഗൂഡതയീ ഭ്രാന്തന്ടെ-
അകക്കണ്ണില് കനലായി ജ്വലിക്കുന്നു.
ഓര്മകള് വിടപറഞ്ഞെങ്കിലും എന്നുമീ
ബന്ധനത്തിന് തീവ്രത പേറുന്ന ജന്മം
നാസികയിതേതൊ കൂര്ത്ത മുള്ളുപോല് ഉന്തിനില്ക്കുന്നു
കൈകളില്, വിറയാര്ന്ന ഊന്നുവടി നിലത്തൂന്നി
നാദം നിലയ്ക്കുമീ വീണയില് തന്ത്രിയാകുന്നു.
കാല്കള്തന് കണ്ടത്തി്ന് ചങല വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നു
വേദനകള് മാത്രം മന്ദഹാസത്തില് മുങിയമരുന്നു.
കെട്ടിയിട്ടൊരീ നാലുകെട്ടിന്ടെ മൂലയില്
വേര്പാടിന് മൂളലുകള് മാത്രമായി തേങിയലിയുന്നു.
അഗ്രഹാരത്തിന്ടെ മുറ്റത്ത് വന്നൊരു-
പ്രക്രിതിതന് താളം കേള്ക്കാന് കൊതിക്കുന്നു.
ആവതില്ലെന്നാലുമീ ഹാരം വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നു
പിളരുന്നതോയെന് ഉന്തിയ എല്ലുകള് മാത്രം
പുലരികളില്ല, പുണ്യാഹമില്ല...
പാരിജാതത്തിന് നേര്ത്ത സുഗന്ധമില്ല
സന്ധ്യയുമില്ല, നാമജപങളുമില്ല
സായന്തനത്തിന് സുവര്ണ സൌന്ദര്യമില്ല
അന്ധകാരത്തിന്ടെ നിഗൂഡതയീ ഭ്രാന്തന്ടെ-
അകക്കണ്ണില് കനലായി ജ്വലിക്കുന്നു.
ഓര്മകള് വിടപറഞ്ഞെങ്കിലും എന്നുമീ
ബന്ധനത്തിന് തീവ്രത പേറുന്ന ജന്മം
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റുകള് (Atom)